Odamda yalnız kaldığımda, Tek dostumdur benim duvarlar. İçimde fırtınalar koparıp başkaldırmak istediğimde hayata, Dile gelir beni teselli eder, hiç yalnız bırakmaz duvarlar. İnsanlar ki çoğu iyi gün dostudur, Yüzlerindeki sıvayı döküversen bilemezsin içi nelerle doludur. Duvarlar ki insanlar gibi değiller, İçiyle dışı birdir seni hiç terketmezler.
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.