|
|
Dostsuz
Beyhude dolandım diyar diyar Hep riyakârlar çaldı kapımı Elimdeki gülleri sundum insanlara Dost bağından geldim diye Anlayan anlar belki dedim Düştüm dost ardına Ne gönüller sundum size Gönül kapım açık diye Sevgisiz kalınmaz Şu fani dünyada Eden kendi bulur Ektiğini biçerken İnsan dost ister yalnızlığı yaşarken Kuş olup uçtum hemen Dost gamla bekler diye Saraylar viran bahçeler solgun Dostsuz dünya kendinden durgun Arkadaşım, ahbabım çıkara vurgun Vurgun yemiş dostları sarmaya geldim.
İstanbul - 1998
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|