|
|
Çocukluğundan Habersiz Sokaktaki Çocuk
elleri hala boyalıydı herkesin ayakkabısını boyuyordu ama hayallerini boyamayı unutmuştu kendi ayakkabısını boyamayı hiç düşünmedi zaten adı belki hasan belki ahmet belki yılmaz belki de arif önemi de yoktu gerçi adının yüreğindeydi onun deliliği yüreğindeydi yaşamışlığı.
yüzünü temizlediğini sanan kirli yüzlere akşamları mendil satardı eline tutuşturulurdu iki lira mutlu değildi ama inadına gülüyordu gülüşünde ülkemin karmakarışık haritası
çocuk yüreğiyle dokunurdu kuşlara kıyamazdı uçmayı unutan kanatlarına açardı gökyüzüne avucunu bırakırdı kendi gibi yalnızlığa
bir borcu yoktu hayata ama hep hayat alacaklıydı ondan verecek hiçbir şeyi kalmamıştı mendilleri çoktan tüketildi artık boyalar kapatamıyordu açıkları ellerini açtı gökyüzüne tanrıya dua etmek için değil hesap sormak için değil -yoktu zaten bir hesabı- kendi yüzünü görmek için.
Antalya - Şubat 2004
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|