|
|
Ayrılık Terbiyecisi
bağlayıp gözlerini bir küfür ağırlığına bırakıp gittin, "Kaplumbağa Terbiyecisi’ne" mum alevlerini. baktıkça bakıyor, bakıyor... yanıyordum... yangın büyüyor, ben bakıyor... elindeki değneğiyle, Osman Hamdi bakışlarımızı terbiye ediyordu.
bağlayıp ayak seslerini yalnızlığın gölgesine uzaklaştın ağır ağır, yalınayak. yalın bir terk ediş değildi oysa herkese açık, özleyen... seven... aldatan... her şeyi anlatan, ayak seslerini bırakmıştın müze camekânlarının ardına.
bağlayınca yüreğimi bir gözyaşı ıslaklığına, boğulup gittin. geride ne yangın kaldı ne de ihtişamlı ışıkların altında devleşen ayak seslerin. hepsi ama hepsi tuval üzerinde, bir çırpıda kabuğuna çekilmiş mum kokulu sessizlik içinde.
İzmir - 2007
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler. |
|