Seni o ekim günü tanıdım. Daha ilk görüşümde yandım. Sende kendimi buldum; Suskun, durgun, olgun... Belki bir hayal, bir rüya Açık gözlerle hayal görüyorum, Kırpınca gözlerimi kaybolacak. O gözlerin, o güzelliğin, O eşsiz ruhun sahibi Kalabalığa karışacak, yok olacak Daha ismini bile bilmediğim Bu güzelliğin sahibi kim? Kim bilir ne zaman; Bir daha karşıma çıkacak? Aklımı başımdan alacak Öğrendim sonunda ismini İsmin de kendin kadar güzel; ´AYŞE ELİF İLHAN´ Neye yarar ismini bilmek? Seni bir daha görmedikten sonra... Talih gülmezken yüzüme Hep giderken yanlış yöne Sen çıkmıştın karşıma... Ama sen de kaybolup gitmiştin. ´Talih gülmeyecek mi yüzüme Ömrümün hiçbir gününde?´ Diye geçirirken aklımdan Sen vardın karşımda Hem de yanıbaşımda O gözler... O büyüleyici güzellik... O eşsiz ruh... Sen yanıbaşımdayken Mümkün mü sana bakmamak? Rüzgarına kapılmamak. Kor ateşler içinde Erimez mi buz? Rüzgarlar arasındaki bir gemi Doldurmaz mı yelkenini o rüzgarla? Sürüklemez mi sürüklediği yöne? Kontrol rüzgarda değil mi? Rüzgarın sardı bedenimi Kuvvetlendi, fırtına oldu zamanla. Ben ise bu fırtınanın ortasında; Mechul beni nereye sürüklediğin. Fırtınalar arasındaki gemi gibi Kapıldım tamamen fırtınana; Gözüm hiçbir şeyi görmüyor, Sadece sen varsın gözümde. Günlerim seni izleyerek... Gecelerim seni düşünerek geçiyor. Şarkılar seni hatırlatıyor Bak dinle ne diyor;
´´Veda ettim artık Siyah ufuklara Yolum düştü senle Beyaz umutlara Neler oldu bana? Neler oldu birden? Sevmekten korkarken Kendimden geçtim ben Neler oldu bana? Neler oldu birden? Derinden bir yerden Yangınlar aldım ben Ah hayat! Ne hayat? Sanki aşk kabahat Sevdim içim rahat Senle başka hayat´´
Kavruluyorum artık, küle dönüyorum İçimdeki aşkı gizleyemiyorum. Şimdi uzaklaşıyorum bu şehirden Ayaklarım geri gidiyor bu kez. İçimde bir hüzün, bir yalnızlık Geride kalanlar var bu şehirde. Günler sensiz geçmiyor. Uyuyorum, sürekli uyuyorum; Seni düşünmemek için Ama rüyalarımda da sen varsın... Dayanamıyorum artık dönüyorum. Sana olan sevgimi yenemiyorum. Sana olan sevgimi göstermek istiyorum. Daha sana olan sevgimi yenemeden; Seni unutmamı istiyorsun. Soruyorum sana AYŞE; Bir an seni düşünmeden geçmiyorken Damarlarımda sen dolaşıyorken Hayalin gözümden hiç gitmezken Söyle! Nasıl unuturum seni? İçimdeki ateş beni yakarken Rüzgarın beni savururken Günden güne eriyip tükenirken Söyle! Nasıl unuturum seni? Gözleri ararken her an seni Duymak isterken o sesini Sarmışken aşkın bedenimi Söyle! Nasıl unuturum seni? Gönlüm ferman dinlemiyor. Ya seninle olacağım. Ya seni unutacağım. -unutmak zor olsa da- Ya da kendimi unutacağım.
İstanbul - 15.01.2007 Kaynak: Ah Hayat / Hakan Peker
Sitede yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine aittir.Şiir deryası sadece bu şiirleri size toplu halde ulaştırmaktan memnuniyet duyar. İsteyen şairler şiirlerini ve isimlerini sildirme hakkına her zaman sahiptirler.